Peter Groot Kormelink

Het oermoederhart begon steeds meer op te spelen. Toen zijn vingers begonnen te jeuken om weer liedjes voor zichzelf te gaan schrijven, kon hij zich het beste uitdrukken in de taal van de streek waarin hij opgroeide; het Achterhoeks. De liedjes vormen als geheel een liefdesverklaring aan ‘zijn’ Achterhoek en haar inwoners; de Achterhoekers. Altijd als ik de Achterhoek weer inrijdt, de weilanden en landerijen zie, dan denk ik, ‘ja, dat land dee leu, doar hol ik van.’ Het is tevens een titel van één van zijn liedjes die hij schreef voor zijn project in het Achterhoeks; ‘Weerkommen.’ De liedjes die hij ervoor schreef zijn het demostadium inmiddels gepasseerd en krijgen zo langzamerhand hun definitieve vorm in de studio. Demo’s die hij in zijn geboortestreek aan familie en andere doorgewinterde Achter hoekers liet horen bezorgden hen kippenvel en warme gevoelens. De teksten zijn oprecht en kunnen enkel geschreven en uitgevoerd worden door iemand die zelf Achterhoeker is tussen de Achterhoekers. Peter zegt zelf ook enorm verrast te zijn van het resultaat van zijn teksten. ‘Er komt zo veel naar boven dan. Er valt zoveel te vertellen over de Achterhoek, de Achterhoekers, het leven daar, het boerenleven, de feesten. Pannekooke en bier, smek nargens zoas hier,’ vertelt Peter lachend in zijn moedertaal. ‘De authentieke lading gevoel die je er in het ‘plat’ gratis bij krijgt geeft zoveel meer lading aan de liedjes. ‘Woar ’t harte is, doar is’t thuus.’ Geen speld tussen te krijgen. ‘Ik heb twaalf jaar liedjes geschreven voor Kinderen voor Kinderen,’ gaat Peter verder. ‘Dan schrijf je teksten vanuit het perspectief en denkwereld van een kind. Dat is zonder gêne. Dat zelfde gevoel krijg je als je in j e moedertaal, in het Achterhoeks, schrijft.’